நம்பிக்கையில் நான்

என்னோடு நீ பேச வேண்டாம்…

பேசுவாய் என்ற நம்பிக்கை போதும்.

என்னை நீ சந்திக்கவே வேண்டாம்…

சந்திக்க அனுமதி கேட்டால் மறுக்க மாட்டாய் என்பதே போதும்.

நாம் என்றும் சேரவே மாட்டோம் எனக்கு தெரியும்.

ஆனால் சேர்ந்தே இருக்கிறோம் —

ஒரே காற்றை சுவாசிக்கிறோம், ஒரே பூமியில் வாழ்கிறோம்.

இது எல்லாவற்றையும் விட —

நான் எப்போதும் உன்னை நினைத்துக்கொண்டு இருக்கிறேன்.

மாலை நேர இளம் காற்றில், கடற்கரை சாலையில்,

லேசான மழை சாரலில், யாரோ யாரோடு பேசுகையில்,

என் பெயரை யாரோ அழைக்கையில் —

நீ என்னை கண்டிப்பாக நினைப்பாய்…

இது நம்பிக்கை இல்லை — நீ என்னருகே இல்லாத போதும்

உன் இருப்பை உணர்த்தும் நிதர்சனம்.

---

ஜனனி அந்தோணி ராஜ் திருச்சிராப்பள்ளி