ஏழ்மைச் சிரிப்பில்சோகமான வசந்தம்! வறுமைப் புன்னகையில் வறட்சியின் ஈரம்! பசிக்கும
அவள் ஒரு நாள் சிக்குகோலம் போட்டாள் அதில் நான் சிக்காமல் தப்பித்துக்கொண்டேன்.....இன்னொரு நாள
ஊரெல்லாம் கொண்டாட்டம்இவன் மட்டும் யாருமன்றிதிண்ணையில் அமர்ந்திருக்கிறான்..பட்டாடை உடுத்தி வலம்வரும் அம்மன் ஊர்வலம் கேட்டுக் கொ�
வண்ண தானம்செய்கிறது_ மயில்வாழ்வை மகிழ்விக்க!வாழ்வை வெல்லும் படிவலை பின்னி காட்டுகிறத�
வாழ்விக்க வந்த மழையின்வரைமுறையற்ற நீட்சிபெரு வெள்ளம்.நீர்மைப் பெருக்கத்தில்கரையாது திண்மமாகும்கண்ணீ�
ஊரெல்லாம் கொண்டாட்டம்இவன் மட்டும் யாருமன்றிதிண்ணையில் அமர்ந்திருக்கிறான்..பட்டாடை உடுத்தி வலம்வரும் அம்மன் ஊர்வலம் கேட்டுக் கொ�
நீ மெல்ல மெல்ல சிாித்தாய்,ஒன்று சொல்ல சொல்ல நினைத்தாய்!சொல்ல வந்ததை சொல்லாமல் போனதேன்?நானும் மெல்ல சிாித்தேன் ,ஒன்று சொல்ல
முருங்கக்கா, மல்லியிலை என்று கூவிஅவற்றை மட்டுமேமிதிவண்டியில்விற்றுப் போகும்அவளின் வயிற்றுப்பசி
அந்த வீட்டில் எந்த மாற்றமும் இல்லை அதே ஈஸி சேர் ஒரு சோபா ஒரு ரேடியோ பெட்டி ஒரு டேபிள் ஃபேன் சோபாக்கு பக்கத்தில் ஜன்னல்கள் ...நடராஜன் தன் கால்களை ஒன்ற�
தேயத் தேய தேய்ந்து போன பழையச் செருப்பு நான்.!*தேயம்* என்பது என்ன?என்று தெரிந்து கொண்ட செருப்பு நான்!சாயம் வெளுத்து போன போதும் உன்னை சு